پــنــدار

ای خــدای پاک بی انباز و یار 

 دست گیر و جرم ما را درگذار

یاد ده مــــا را سخنهای رقیق

که تو را رحم آورد آن ای رفیق

هم دعا از تو اجابت هم زتو

ایمنی از تو مهابت هم زتو

گـــر خطا گفتیم اصلاحش تو کن

مصلحی تو ای تو سلطان سخن

کیمیا داری کــه تبدیلش کنی  

گر که جوی خون بود نیل کنی

ایـن چنین مینا گری ها کار تست

ایـن چنین اکسیرها زاسرار تست

آب را و خاک را برهم زدی  

زآب گل نقش تن آدم زدی

صد هزاران دام و دانه است ای خدا

مــــا چــــو مرغان ضعیف و بی نـــوا

گـــــر هزاران دام باشد هر قدم  

چون تو با مائی نباشد هیچ غم

ما چــــــو نائیم و نوا در ما ز تست

ما چو کوهیم و صدا در ما ز تست

ما همه شیران، ولی شیر علم 

 حمله مان از باد باشد دمبدم

حمله مان پیدا و ناپیداست باد

جان فــدای آنکه ناپیداست باد

مــــا که ایم انـــــدر زمان پیچ پیچ

 چون الف کو خود ندارد هیچ هیچ

مولانا