مـــن خواستار جام می از دست دلبرم
ایــــن راز با که گویم و این غم کجا برم ؟

 

جان باختم بحسرت دیــدار روی دوست
پـــروانـــــه دور شمعـم و اسپنــــد آذرم

 

ایـــــن خرقه ی ملوث و سجاده ی ریـا
آیا شود کـــه بر در میخانه بــــــــردرم ؟

 

گــــر از سبوی عشق دهد یار جرعه ای
مستانه جان ز خرقه ی هستی در آورم

 

پیــرم ، ولی بگوشه چشمی جوان شوم
لطفی ، کــــــه از سراچه ی آفاق بگذرم

 

شعر از :

امام خمینی رضوان الله تعالی علیه